Πολύ πριν τα grazing tables γίνουν το απόλυτο trend για party και events,
ήταν το επίκεντρο των βασιλικών συμποσίων.
Στον 16ο και 17ο αιώνα, οι Ευρωπαίοι αριστοκράτες έστρωναν τραπέζια με παλαιωμένα τυριά, ποικιλία αλλαντικών, ζουμερά φρούτα και φρεσκοψημένα ψωμιά. Όλα στημένα με χάρη και πάντα με μια δόση θεατρικότητας. Ήταν κάτι πολύ παραπάνω από ένα γεύμα. Ήταν επίδειξη γεύσης, δύναμης, πολυτέλειας και γενναιοδωρίας.
Με το πέρασμα των αιώνων, η τέχνη του grazing άλλαξε μορφή. Οι μπουφέδες μεγάλωσαν. Τα πλατώ τυριών και αλλαντικών έκαναν την εμφάνισή τους στη Γαλλία και την Ιταλία και τα mezze και τα antipasti έφεραν χρώμα, ένταση και φαντασία στο τραπέζι.
Κάπως έτσι, τον 19ο αιώνα, αυτό που σήμερα ονομάζουμε ‘grazing’ είχε κερδίσει τη θέση του σε κάθε είδους περίσταση, από τις μεγάλες δεξιώσεις μέχρι τα Κυριακάτικα οικογενειακά τραπέζια.
